';
| reclame 14-4-2010 17:01:11 Gelijkheid is een sprookje maar is concurrentie alles ongelijkheidmaximumIedereen zegt we zijn allemaal gelijk. Maar eigenlijk is dat niet zo. Sommigen zijn rijk en sommigen zijn arm. Sommigen leven in een rijk land en sommigen in een arm land. Dus eigenlijk zijn we niet gelijk.Wat ik sociale logica noem is dat iedereen denkt dat we gelijk zijn. Volgens sommigen sociale logica regels hoor je te zeggen dat we gelijk zijn. Zo ontstaat er een sprookje van gelijkheid. Dit leid er toe dat we in sprookjes gaan geloven en niet in de realiteit. De realiteit is dat we niet gelijk zijn. Nou ga ik nog wat zeggen wat volgens sociale logica totaal fout is. Dat er voor en nadelen zijn aan ongelijkheid. Volgens sociale logica hoor je te zeggen dat ongelijkheid fout is. Maar we leven in een kapitalistisch systeem. Het kapitalistisch systeem wat we hebben is een beloningssysteem. Wanneer je iemand beloond en de ander minder of niet dan ontstaat er ongelijkheid. Wanneer je sociale logica hanteert mag je niet zeggen dat ongelijkheid verkeerd is. De voordelen van het kapitalistisch systeem is dat je meer beloning krijgt als je meer je best doet. En dan krijgt niet iedereen een gelijke beloning. Iemand die studeert krijgt later een hogere beloning dan iemand die niet studeert. Ik zie wel voordelen in dit systeem. Maar ook nadelen `We moeten ons dan ook afvragen hoeveel ongelijkheid we willen in onze wereld?` Ik heb al vaker gehad over de ego van mensen en de superego. Wat het communistische systeem heeft gedaan die heeft gezegd dat ego gedrag daar doen we niet aan mee vanaf nu is iedereen gelijk. Wat je dan krijgt is dat het geen voordeel oplevert om je best te doen op school dus iedereen gaat leukere dingen doen dan school, zoals feesten. Mensen krijgen geen prikkel meer dat ze hun best moeten doen want ze zijn allemaal gelijk. Dus mensen doen hun best niet meer zo komen er steeds meer domme mensen doordat iedereen gelijk is. Wat het communistisch systeem denkt is dat als je er vanuit gaat dat mensen iets voor een ander doen vanuit hun superego. Ik denk dat het voordeel van het kapitalisme is dat er ook vanuit gegaan wordt dat je wat krijgt. In het kapitalisme zit het idee van als jij werkt krijg je geld van mij. Als je iets doet wat heel erg goed is krijg je meer geld. Hierin wordt het ego van de mensen gestimuleerd doordat ze geld krijgen als ze iets goed doen. Bij het communisme wordt ervanuit gegaan dat mensen geen ego hebben en dat ze ook wel hun best doen als ze de ego prikkel niet krijgen maar dat er alleen aanspraak wordt gedaan op hun superego en gevraagt wil je deze onbekende man helpen. Je krijgt niks extra's als je dat doet, dus mensen hebben zoiets waarom zou ik jouw helpen. Dus wat je ziet is dat door mensen te belonen er ongelijkheid ontstaat maar ook dat mensen meer hun best gaan doen. Dus het voordeel van ongelijkheid is dat mensen meer hun best gaan doen. Studenten gaan studeren om hoger op de sociale ladder te eindigen. Mensen gaan dingen uitvinden om er geld mee te verdienen. Deze ego prikkel zorgt er voor dat we slimmer worden harder werken en ons best blijven doen. Dit is het kapitalistische systeem. Maar wat vinden we van de mensen die schatrijk zijn en derde wereld landen. Dit vinden we eigenlijk niet eerlijk. Dit is ook niet eerlijk. Toch zorgt kapitalisme ervoor dat er ongelijkheid is. Dus ongelijkheid heeft voor en nadelen. De voordelen is dat mensen beloning prikkel krijgt om te werken, studeren en promoveren. Het nadeel is dat er arme mensen zijn die niet profiteren van dit systeem terwijl ze wel werken. Aan de ene kant zie dat ongelijkheid lijd tot meer productiviteit en dat mensen zich ontwikkelen aan de andere kant is er teveel ongelijkheid zodat mensen zich niet kunnen ontwikkelen en groeien. Eigenlijk kom je dan bij een grens van hoeveel ongelijkheid willen we eigenlijk. Geen ongelijkheid betekent dat mensen niet hun best gaan doen dus dat willen we ook niet maar we vinden ook dat rijkdom eerlijk verdeeld moet worden dus dat er minder ongelijkheid moet komen. We moeten ons dan ook afvragen hoeveel ongelijkheid we willen in onze wereld? Wat er moet gebeuren we moeten controle krijgen over de ongelijkheid. Een bedrijf is eigenlijk een piramide van mensen die werken. Aan de top wordt er veel geld verdiend onderaan bijna niks. In de derde wereld landen word er nog minder verdiend. Je hebt heel veel lagen in grote piramides. Je zou dus kunnen zeggen er moet een ongelijkheidsmaximum komen. Per laag in de piramide mag er maximaal zoveel procent ongelijkheid komen in inkomen. Nu hebben we een onbeperkte ongelijkheidsmaximum. Als we een maximum in procenten aan de ongelijkheid stellen aan elke laag in de piramide dan kan je zo er voor zorgen dat ongelijkheid minder wordt. Als de mensen aan de top een bonus krijgen dan krijgen de mensen onder deze mensen ook een bonus want anders wordt er niet voldaan aan de maximale ongelijkheid dat mag ontstaan. Wat er dan gaat gebeuren is dat er extra lagen gemaakt worden in de piramiden. Wat je hier tegen kan doen is dat er geen hele smalle hoge piramides mogen ontstaan maar wel brede piramides. Zo kan je ongelijkheid tegen gaan door een ongelijkheidsmaximum in te stellen. En zo hou je de beloningsprikkel van goed gedrag in stand. Eigenlijk is dit dan ook het kapitalistische systeem met een socialistisch tintje. Jeroen ReactiesJ.S. van der ZeeEr staan veel goede opmerkingen in het artikel, maar ik wil graag een paar kanttekeningen plaatsen. 1. Het idee dat in het kapitalisme je beloond wordt naar werken. Dat is een sprookje. Degene die de macht en het geld heeft bepaalt wat er betaald wordt voor werk. Het loont anderen te benadelen en veel minder te betalen dan het werk de werkgever opbrengt. 2. Geen mens is gelijk aan de ander, er zijn altijd verschillen, in aanleg, mogelijkheden, omstandigheden op micro- en op macroniveau. Iets anders is dat de ene mens gelijkwaardig is of zou zijn aan de ander, dan heb je het niet over dat iedereen hetzelfde is, maar dat de waarde als mens en niet in economische zin, gelijk zou zijn. Zelfs dat valt bijna niet vol te houden. 3. Het is onjuist te zeggen dat er in communistische landen geen prikkels waren om je best te doen, of dat er geen ego s zouden zijn. In de eerste plaats moet ik stellen dat landen die zichzelf communistisch noemen weinig van doen hadden met de ideeen van Marx op wat oppervlakkige kretologie na. Er was een gelijkheidsideologie, maar feitelijk was er enorme ongelijkheid gebaseerd op macht en manipulatie en een waanzinnige mate van persoonsverheerlijking van degene(n) met de meeste macht, die letterlijk over lijken gaan en gingen. Bestendigen van angst en geweld tegen de eigen burgers is gericht op het behouden van de macht en gaat samen met een paranoia t.o.v. een ieder die anders denkt en de buitenwereld/het buitenland. Er waren steeds weer van boven opgelegde plannen met streefgetallen die gehaald moesten worden door de man in de straat, daarvoor moest hij zijn stinkende best doen en ieder jaar werden vele beste arbeiders gekozen en helden van het land.jeroen1 Beste sophie, het ongelijkheidsmaximum is de oplossing voor het probleem wat u schets. Als er een maximum komt in ongelijkheid dan worden mensen eerlijker beloond 2 Ik zeg juist dat gelijkheid een sprookje is. Waar verschillen we van mening, dan zijn we het hier over eens? 3 Ik ontken ook niet dat er geen ongelijkheid was in het communistische systeem. Dus hier zijn we het ook over eens. De ideologie van het communisme is dat iedereen gelijk is. Dat deze ideologie een sprookje is en de realiteit heel anders is ben ik het met u eens.jeroenIk denk dat het ook belangrijk is dat er een ongelijkheidsmaximum voor de hele piramide is en een ongelijkheidsmaximum per laag van de piramide.SophieNee, de ideologie van het communisme is niet dat iedereen gelijk is, maar dat er voor ieder mens gelijke basisrechten (en plichten) zijn. Dat is iets anders. In een samenleving botsen belangen van mensen geregeld. Hebberigheid, of het nu geld of macht betreft, is van alle tijden, van alle mensen en van alle samenlevingen. De legitimatie van die hebberigheid verschilt per groep en per samenleving, dus is verschillend georganiseerd. Dat heeft uiteindelijk ook weer invloed op mensen en op de normen en waarden van mensen. In wezen staan sociale bewegingen, wat jij communisme noemt, voor ongelijkheidsmaxima. SophiejeroenHet verschil tussen het ongelijkheidsmaximum en het communisme is als volgt. Met het ongelijkheidsmaximum creeer je minder ongelijkheid. Met het communisme creeer je gevers en nemers. Je moet geven aan de mensen in je commune en je geeft mensen geen geld omdat ze werken maar omdat ze in je commune zitten. Dat is het verschil.jeroenDe overeenkomst is dat er meer gelijkheid moet komen. Dat is zo bij elk systeem dat bedacht wordt. Dus de ideologie van gelijkheid is hetzelfde maar het verschil is de praktijk. En in het kapitalistische systeem heeft ook iedereen gelijke basisrechten. Dus op dat punt is er geen verschil tussen communisme en kapitalisme. Kijk hier voor meer informatie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Gelijkheidsbeginsel Dit wordt gebruikt in het kapitalistische systeem. En toch is er veel ongelijkheid.sophieIn het stukje op wikipedia wordt vooral aandacht geschonken aan formele rechten en die rechten binnen al dan niet religieuze systemen. Waar het in de bovenstaande discussie vooral over gaat is het gegeven van economische ongelijkheid en vooral een fundamentele economische ongelijkwaardigheid. Het je veel geld, dan heb je bijna per definitie meer macht en ook meer toegang tot formele rechten. Als je geen geld hebt is het erg moeilijk je recht te krijgen als er geschillen zijn tussen individuele burgers en de overheid of grote banken en verzekeringsbedrijven. Goede advocaten zijn heel erg kostbaar. De staat versus de burger is een zeer dure advocaat, betaald uit de door belastingopbrengsten van de burgers verkregen middelen, ingezet tegen de individuele burgers, die alleen als hij zeer rijk is ook voorzien is van een dure advocaat, anders niet en het is een zeer ongelijke strijd. Handarbeiders, mensen zonder veel diploma s, wat minder intelligente lieden, mensen met een of andere handicap krijgen geen of slecht betaald, vaak vervelend werk en zijn niet zelden aangewezen op een uitkering van overheidswege en krijgen ook niet zelden nog een schop na omdat ze als profiteurs worden weggezet, door politici die inspelen op ressentimenten van andere burgers. Mensen die gezegend zijn met een chronische ziekte worden veroordeeld tot een extra eigen risico om ze te prikkelen minder gebruik te maken van de gezondheidszorg (gotspe) Arme mensen betalen al meer dan een kwart van hun maandelijkse inkomen aan premie en andere kosten van de gezondheidszorg en hebben nog nauwelijks geld om te leven. Rijken daarentegen kunnen zich met gemak verzekeren tegen alle vormen van ongemak, betalen maar een fractie van hun inkomen aan dergelijke zaken en dat noemt de kapitalistische overheid gelijkheid, die armen kunnen zich toch ook vrijwillig bijverzekeren? Dat ze dan helemaal niets meer te eten hebben en nog meer een beroep moeten doen op de voedselbanken zal de overheid worst zijn.jeroenIk ga hier niet verder op in omdat het off-topic is.JeroenEr is een probleem als een bedrijf 1 miljard verdien en het volgende jaar 10 miljoen is het slim dat een bedrijf spaart om de jaren dat het minder goed gaat op te vangen. Dus de top heeft een onregelmatig inkomen wat er toe lijdt dat het ongelijkheidsmaximum een probleem is. En mensen aan de top hebben elite problemen. Bijvoorbeeld als prins willem alexander prinses amila gaat ophalen van school ik denk dat er wel het een en ander gebeurt op dat schoolplein wat niet normaal is. Dat zijn nou elite problemen en ze hebben geld nodig om het op te lossen. Daarom vind ik dat aan de top het ongelijkheidsmaximum groter mag zijn dan in de lage eronder.SophieIn de lagen eronder is er nog minder bestaanszekerheid dan in de lagen erboven , gewoon omdat ze niet in de gelegenheid zijn en de mogelijkheden hebben financiele eisen te stellen en veel te reserveren voor moeilijker tijden. Minder geld is altijd minder macht en minder bestaanszekerheid en grotere problemen om in leven te blijven. Een rijk mens kan niet meer eten dan een erm mens om gezond te blijven. In de praktijk is het zo dat arme mensen aangewezen zijn op niet zelden ongezond eten, op voedselbanken en meer stress hebben om de basale behoeften te vervullen, meer zorgen. Waarom de top van de inkomens een grotere ongelijkheid, lees, vele malen meer mag verdienen van jou dan nodig is om in de basale behoeften te voorzien, is mij daarom een raadsel. Willem Alexander is een uitkeringstrekker, evenals de andere leden van het koninklijk huis. Daarnaast heeft hij een riante onkostenvoorziening en een groot eigen kapitaal en betaalt, geloof ik, helemaal geen belasting. Een bedrijf is geen natuurlijk persoon als Willem-Alexander en jij en ik. Grote bedrijven betalen in heel veel gevallen nauwelijks belasting over hunb winsten. Aan de tpo van die bedrijven staan mensen, wel natuurlijke personen en veel daarvan houden er al zeker 30 jaar in toenemende mate een vorm van graaien, verrijken en roven in stand, waar de wereld niet beter van wordt, integendeel, waar we de crisis aan te danken hebben. SophiejeroenSophie ik denk dat de situatie de je schets voor grote delen klopt. Er wordt gegraaid en inkomen is niet eerlijk verdeeld. Echter je kan ook doorslaan naar de andere kant. En ik denk dat beide uiterste niet goed zijn. Als je het er mee eens bent dat beide uiterste niet goed zijn dan is mijn vraag aan jouw waar zie jij de middenweg?SophieOorspronkelijk zijn aandelen bedoeld om bedrijven aan geld te helpen. Daarmee konden ze investeren in hun bedrijf om het goed te laten draaien/te produceren etc. Als beloning kreeg een aandeelhouder een deel van de winst. Die aandelen zijn echter zelf koopwaar geworden die op de aandelenbeurs verhandeld worden. Is er veel vraag naar een aandeel dan stijgt de prijs er van. Als er helemaal geen handel is in aandelen is de prijs van aandelen laag, zoals bij alle koopwaar: veel vraag: hoge prijs, weinig vraag, lagere prijs. Als een bedrijf veel winst maakt zal de vraag naar zo n aandeel groot zijn, maar handel in aandelen en in certificaten van aandelen en daar weer certificaten van hebben weinig meer met het bedrijf van oorsprong te maken, het is een vorm van windhandel, ook van bedrijven die zelf aandelen uitgeven. Die maken winst met windhandel. Tot de windhandel zichzelf opblaast. Degenen die zich bezighouden met windhandel krijgen daarvoor flinke bonussen, die de windhandel groter en groter maken. Andere bedrijven kopen de meerderheid van de aandelen van een bedrijf op met geleend geld en leggen de schuld bijvoorbeeld bij het gekochte bedrijf neer. Dat is gebeurd met bijv. de Hema. De aandeelhouders verzilveren hun winst en het roofbedrijf incassert zijn winst over de ruggen van de medewerkers van de Hema, die met steeds minder mensen steeds meer werk tegen steeds minder salaris moeten doen. In het bedrijf wordt niet geinvesteerd, er is geinvesteerd in een lening voor de kopers, waarmee het bedrijf is belast. Dan heb je ook nog de geprivatiseerde overheidsbedrijven, zoals electra, NS, gas, water, de post etc. Die waren van de provincies en het Rijk. Die zijn verkocht. Het zijn nu prive, op winst gerichte bedrijven. Met de opbrengst is de schatkist gespekt en zijn vooral VVD-hobbies bekostigd, geen linkse hobbies. De gewone burger heeft het nakijken, want er moet winst gemaakt worden, en er moet niet in de eerste plaats een bedrijf gerund worden. Dus géén WC s in de treinen, schoonmakers worden uitgebuit en onderbetaald, de reiziger is bijzaak, vastgoedhandel rond stations levert meer op. Het enige tegenwicht tegen alle uitbuiterij is goede lonen en goede sociale voorzieningen, alleen in het winstgeweld van al die geprivatiseerde ondernemingen, en de staat gedraagt zich langzamerhand ook als een dergelijke onderneming, zijn dat kosten. Als je geen wetten hebt die die lonen en voorzieningen regelen en die paal en perk stellen aan de graaiers en grabbelaars, dat wordt het ieder voor zich en niemand voor ons allen, waar rijken zich steeds brutaler verrijken en waar dat de norm wordt. Verschil zal er altijd zijn, maar het punt is dat de rovers steeds minder begrensd worden door wet- en regelgeving en de gewone man aan en steeds korter eind trekt. Het zal uiteindelijk tot vormen van revolutie leiden, als men e.e.a. niet langer meer pikt. Alleen de pest is dat figuren als Wilders de kans lopen aan de macht te komen, net zoals figuren als Hitler en Mussolini aan de macht konden komen in de crisis van voor WOII. SophiejeroenIk erken het probleem wat je schets. Wanneer een bedrijf winst maakt profiteren de werknemers er niet van. Zou de oplossing voor dit probleem niet het ongelijkheidsmaximum kunnen zijn.jeroenWeet je wat je verkeert doet. Dit artikel gaat over ongelijkheidsmaximum en je gaat kritiek leveren over het rechtssysteem dat heeft er niks mee te maken. Dan sleep je het communisme bij de haren erbij wat ook niks met het artikel te maken heeft. Dan zeg als kritiek dat er teveel ongelijkheid is. Terwijl de oplossing het ongelijkheidsmaximum is. Ik snap gewoon niet je kritiek. Je kritiek sleep je met de haren erbij en je gaat niet in op de inhoud. Ik zal nog even uitleggen waar het artikel over gaat. Het is een systeem dat je regelgeving kan maken over het verdelen van geld bij een commercieel bedrijf. En je praat over wc s en communisme het rechtssysteem en armoede. Armoede heeft er mee te maken maar dit is de oplossing. Ik vind het jammer dat je met kritiek komt die niet ingaat op de inhoud. Terwijl je het stiekem eens bent met het artikel alleen dat zeg je niet. Je sleept allerlei dingen erbij die er niks mee te maken hebben.jeroenEn wilders heeft ook niks met het artikel te maken. Ga eens in op de inhoud.sophievHoe denk je dat een systeem als datgene wat jij voorstaat gerealiseerd kan worden zonder inbedding in politieke en wettelijke structuren? SophiejeroenJe moet me geen woorden in de mond leggen. Ik denk dat er wettelijke regelgeving is en dat het ongelijkheidsmaximum een goede regel is die ingevoerd moet worden. Dus nu leg je weer woorden in de mond die ik niet gezegd heb.sophieIk leg je niets in de mond, ik vraag alleen maar HOE je denkt dat e.e.a. ingevoerd kan worden. SophiejeroenIk probeer draagvlak te creëeren voor dit idee. Ik hoop dat politieke partijen inzien dat er draagvlak is voor dit idee en dan een wetsvoorstel gaan doen. Dus op dit moment ben ik draagvlak aan het creëeren voor het idee. Ik hoop dan ook dat politieke partijen het idee overnemen. Ik creëer draagvlak door mensen te overtuigen van dit idee.Reageren |