';
08-7-2009 15:09:50Feitenonderzoek, wanneer ben je gek en wanneer nietJe gedraagt je op een bepaalde manier, je denkt op een bepaalde manier en je ervaart op een bepaalde manier.En dan zeg ik."Jij hebt deze Stoornis, en je doet het verkeerd." Er was iemand en die zei: "Er zit een man onder mijn bed". Nou dat kan volgens mij niet, dus je moet meer medicijnen krijgen. Medicijnen verhoogd, totdat ze gingen kijken. En ja hoor, er zat echt een man onder het bed. Wat blijkt dus dat mensen zeggen het is niet normaal dat je denkt dat er een man onder het bed zit, dus je bent gek. Terwijl als je dit feit onderzoekt, je erachter komt dat er echt een man onder het bed zit. Dit is de essentie bij feitenonderzoek. Je zegt niet meteen pil de erin want je bent gek. Als je de methode van feitenonderzoek hanteert dan hanteer je een model waardoor je onderzoekt of datgene waarover iemand spreek echt niet normaal is of dat er meer aan de hand is. In onze maatschappij wordt dit te weinig gedaan. De meeste GGZ Instellingen zeggen we doen niet aan onderzoek omdat we geen bevoegdheid hier toe hebben. Waarschijnlijk hebben ze geen zin om een beerput met vervelende dingen open te trekken en met de vinger te gaan wijzen. Wat er echter gebeurt is dat degene die gestoord wordt verklaard, mogelijk onterecht een stickertje krijgt en zeker geen passende behandeling. Feitenonderzoek kan de oplossing hiervoor zijn zodat je zeker weet dat het stickertje klopt en dat het probleem niet ergens anders is. De huidige situatie leidt ertoe dat er en verkeerde stickertjes worden geplakt en dat het echte probleem niet opgelost wordt en onderzocht. Het is een bestaande methode, het enige probleem is dat het niet gebruikt wordt en dat de kans groot is dat er beerputten worden opengetrokken die men liever dicht ziet. Maar waarom gebeurt het dan wel bij forensische psychiatrie? Niemand die daar antwoord op weet. Jeroen ReactiesJ.S. van der ZeeOok in de forensische psychiatrie gebeurt het niet, wel is het zo dat als iemand met justitie in aanraking komt en e.e.a. voor de rechter komt, e.e.a. voor de rechter aannemelijk gemaakt moet worden en dan wordt er (soms) onderzocht. Het voorbeeld met die man onder het bed is in iets andere vorm in de FOBA (bijlmerbajes, afdeling psychiatrie) gebeurd. Een patient keek uit raam en zah olifanten en tijgers en ik geloof ook giraffen. In eerste instantie dacht men dat de patiënt stapelmesjokke was geworden, tot de verpleegkundige uit het raam keek en inderdaad.... olifanten, tijgers etc. De winterstalling van een circus aan de voet van de Bijlmerbajes. Maar het kan ook andere vormen aannemen, mensen kunnen dingen in de schoenen geschoven krijgen die van geen kant kloppen. Het is uitermate moeilijk om te bewijzen dat je dingen niet gedaan hebt. Maar... als de beschuldiger geloofd wordt zonder dat er dingen uitgezocht worden, en dat is regel in de psychiatrie, is het heel moeilijk om van die pet af te komen, bijna onmogelijk. Hoewel psychiatrie als wetenschap nog erg weinig voorstelt is de zekerheid van de uitspraken van die beroepsgroep omgekeerd evenredig met de kennis waarover die beroepsgroeps beschikt, maar heeft die buitensporig veel invloed.Reageren |